Poświęcenie i wynagrodzenie
Sie23

Poświęcenie i wynagrodzenie

Prawdziwe poświęcenie się Sercu Pana Jezusa łączy się ściśle z wynagrodzeniem za obrazę Jego nieskończonej miłości. Gdy bowiem oddajemy się i poświęcamy Sercu Bożemu, zrywamy z każdym grzechem. Aby Go nie obrażać, lecz coraz bardziej miłować, staramy się być zawsze z Nim zjednoczeni przez łaskę uświęcającą.

Poświęcenie się Bożemu Sercu
Cze19

Poświęcenie się Bożemu Sercu

Nieskończonej miłości Boga, której symbolem jest Serce Chrystusa, zawdzięczamy łaski, jakie otrzymujemy w Kościele przez sakramenty święte. Dlatego wyznajemy, że w ranie Serca Chrystusa narodził się Kościół i z rany Serca Chrystusa wytrysnęły sakramenty święte. Tę prawdę obrazowo wyraził św. Albert Wielki, pisząc, że Chrystus krwią i wodą, które wytrysnęły z Jego boku i serca, nawodnił i użyźnił ogród swojego Kościoła.

Sieć czasopism
Kwi05

Sieć czasopism

W styczniu 1889 roku o. Dehon zapoczątkował wydawanie miesięcznika pod znamiennym tytułem „Królestwo Serca Jezusowego w duszach i w społeczeństwie”. Istotne także jest to, że zostało ono powołane do życia w setną rocznicę rewolucji francuskiej z 1789 roku i głosiło postawy antyrewolucyjne, przeciwstawne nowemu światu, któremu rewolucja ta dała początek.

Poświęcenie wyrazem kultu Serca Jezusowego
Mar20

Poświęcenie wyrazem kultu Serca Jezusowego

Fakt przebicia boku Chrystusa na Kalwarii był najczęściej komentowany przez ojców Kościoła i teologów. Również Jan Paweł II w swoim nauczaniu o kulcie Serca Pana Jezusa często do tego niezwykłego faktu i wydarzenia się odwoływał. Jeszcze jako arcybiskup krakowski uczył, że kult Serca Jezusowego został zapoczątkowany na Kalwarii w Wielki Piątek, bo tam rozpoczęła się kontemplacja otwartego Serca Jezusowego.

Przyjdź i zamilknij przy Bożym Sercu
Lut27

Przyjdź i zamilknij przy Bożym Sercu

Czas Wielkiego Postu kieruje uwagę każdego człowieka na konieczność nawracania swojego serca. Tylko autentyczne i przemienione serce ludzkie jest w stanie dojrzeć ogrom miłości Boga, który wciąż pochyla się nad słabym człowiekiem, uwalniając go od ciężaru zniewolenia. Wzorem wielkopostnego zmagania się z grzechem, ale także głębokiego nawrócenia jest św. Piotr.