I mieszkanie u niego uczynimy
Cze15

I mieszkanie u niego uczynimy

Tylko u Jana Jezus pochyla się przed uczniami i zaczyna umywać im nogi, tylko w Janowej Ewangelii mamy arcykapłańską modlitwę Jezusa i rozbudowaną mowę pożegnalną skierowaną do uczniów. W kontekście zbliżających się dramatycznych wydarzeń męki, śmierci i zmartwychwstania każdy gest i każde słowo Chrystusa nabierają szczególnego znaczenia. Stojąc u bram wieczności, nie traci się czasu na błahe i niepotrzebne gesty i słowa.

Schyliwszy się, pisał palcem po ziemi…
Mar27

Schyliwszy się, pisał palcem po ziemi…

Niektórzy uważają, że Jezus pisał na ziemi grzechy tych, którzy oskarżali kobietę. Inni myślą raczej, że zgodnie z rzymskim zwyczajem kreślił On najpierw wyrok – sentencję, którą miał wygłosić. Jeszcze inni widzą w Jezusowym pisaniu rodzaj gestu prorockiego, który przywodzi na myśl teksty Starego Testamentu: „Nadziejo Izraela, Panie! Wszyscy, którzy Cię opuszczają, będą zawstydzeni. Ci, którzy oddalają się od Ciebie, będą zapisani na ziemi, bo opuścili źródło żywej wody, Pana” (Jr 17,13).

Trzeciego dnia… uwierzyli
Lut06

Trzeciego dnia… uwierzyli

Opowiadanie o cudzie uczynionym przez Jezusa w Kanie Galilejskiej rozpoczyna się od słów: „Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej” (J 2,1). Czy wzmianka o trzecim dniu, od której zaczyna się nasza perykopa, rzeczywiście jest na tyle nieistotna, że można ją było pominąć w lekcjonarzu mszalnym? Czy w ogóle można tak powiedzieć o najmniejszym choćby zdaniu, wyrażeniu czy słowie w Biblii?

Thalitha kum

Kiedy czytamy opowiadanie o córce Jaira, historia kobiety cierpiącej na upływ krwi wydaje się być niepotrzebnym wtrętem, opóźniającym tylko główną narrację. Uważniejsza lektura prowadzi nas jednak do wniosku, iż obie historie w opowiadaniu św. Marka wyraźnie zazębiają się i zaczynają funkcjonować jako całość. Warto zwrócić uwagę na to, że spotkanie z chorą kobietą sprawia, iż Jezus wydaje się być spóźnionym ze swoją zbawczą interwencją w stosunku do córeczki Jaira…