Serce Jezusa, krwawa ofiaro grzeszników

 

Ofiara jest złożeniem Bogu
daru przez człowieka,
choć wszystko przecież
mamy od Boga.
Bogu więc składa się to,
co jest dla człowieka najcenniejsze.
Najcenniejsze jest życie.

 

Niektóre plemiona składały bóstwom
ofiarę z życia ludzkiego.
W pojęciu ludzi Starego Przymierza
źródłem istnienia jest krew.
Izraelici nie spożywali krwi zwierząt.

 

Składanie Bogu ofiary
jest tak dawne
jak historia człowieka.
Żydzi składali Bogu dary
przebłagalne, zapokojne, całopalne.
Niewyobrażalny jest dla nas
ogrom tych ofiar.

 

Druga Księga Kronik mówi,
że w czasie przeniesienia arki
z namiotu do świątyni
Salomon złożył Bogu ofiarę
wobec całego ludu:
Ofiara ta była z tak wielu
owiec i wołów, że nie sposób było
je zliczyć ani ocenić
ich wartość (por. 2 Krn 5,6).

Autor Pierwszej Księgi Królewskiej
policzył jednak złożone ofiary
i napisał tak:
Wtedy Salomon złożył
ofiarę biesiadną,
w której ofiarował ku czci Pana
dwadzieścia dwa tysiące wołów
i sto dwadzieścia tysięcy owiec
(1 Krl 8,63).
Niesamowite!

 

Krew zwierząt miała przebłagać
Boga żywego
i oczyścić z grzechów ludzi Izraela.

Krew baranka ocaliła
od śmierci rodziny Izraela.
Kiedy Bóg zawierał przymierze
z Izraelem na Synaju,
Mojżesz krwią baranka pokropił lud.
To było przymierze zawarte
na krew, na śmierć i życie.

 

Dalej tłumaczy nam
autor Listu do Hebrajczyków:
Nasz Arcykapłan
dokonał zbawienia
nie przez krew kozłów i cielców,
lecz przez własną krew.
Jeśli bowiem krew kozłów i cielców
oraz popiół z krowy,
którymi skrapia się zanieczyszczonych,
sprawiają oczyszczenie ciała,
to o ile bardziej krew Chrystusa,
który przez Ducha wiecznego
złożył Bogu samego siebie
jako nieskalaną ofiarę,
oczyści wasze sumienia
(Hbr 9,13).

 

W czasie Ostatniej Wieczerzy
Jezus powiedział:
To jest Ciało moje,
które za was będzie wydane.
To jest kielich mojej Krwi,
która za was będzie przelana
(por. 1 Kor 11,24-25).

Kiedy?
Jutro.
Kiedy Baranek Boży będzie zabity
na drzewie krzyża.
Wtedy dokonała się jedyna
i wieczna ofiara Nowego Przymierza.
Serce Jezusa stało się
krwawą ofiarą grzeszników.

 

I nie ma człowiek
innej ofiary przebłagania
i dziękczynienia jak tylko
Ciało i Krew Pana naszego
Jezusa Chrystusa.

 

Tajemnicę śmierci
i zmartwychwstania Chrystusa
przeżywam w każdej ofiarowanej
Eucharystii,
bo tak kazał Chrystus:
To czyńcie na moją pamiątkę (1 Kor 11,25).
Tak dokonuje się zbawianie świata,
jego konsekracja.

Przebite Serce Jezusa,
jest krwawą ofiarą za nas, grzeszników.

 

Autor: ks. Józef Zawitkowski bp

Podziel się

Komentarze

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *