Samotność płynie po polskiej krainie
Lis07

Samotność płynie po polskiej krainie

Polskę toczy wielka zbiorowa samotność. Jest ona wielka wielkością wzajemnych agresji i odrzucenia drugiego punktu widzenia. Podobno w imię obrony oczywistej słuszności. Tylko czy tą ostatnią nie powinien być oby dialog i porozumienie ponad podziałami w sprawach zasadniczych? Co to jest dialog? To przede wszystkim umiejętność usłyszenia drugiego.

Chodzenie w za dużych butach, czyli o poszukiwaniu autorytetów
Wrz10

Chodzenie w za dużych butach, czyli o poszukiwaniu autorytetów

Nawet bez wnikliwych analiz jesteśmy świadomi, że człowiek nie w pełni samodzielnie podejmuje określone decyzje, kształtuje własny los, przewiduje, planuje… To, kim on jest, jak myśli i żyje nie tylko zawdzięcza innym, ale bez nich w ogóle by nie istniał. Życie ludzkie obraca się bowiem z konieczności wokół rozmaitych korelacji i relacji.

Co zabierzemy w przyszłość?
Lip16

Co zabierzemy w przyszłość?

Człowiek ma świadomość, że w żadnym kolejnym dniu swojego życia nie urodzi się młodszy niż dzisiaj. Wie też, że jest ograniczony i ogranicza innych, bowiem jakąś bazę jego człowieczeństwa stanowi biologia, to znaczy jednocześnie słabość i siła, przypominająca każdego dnia nieodwoływalną perspektywę umierania. Człowiek jest istotą, która umiera, ale od innych istnień wyróżnia go to, że on wie, że umiera i dlatego może nadać swojej śmierci sens.

Być czy mieć? Czy pomiędzy nimi jest rzeczywiście sprzeczność?
Maj30

Być czy mieć? Czy pomiędzy nimi jest rzeczywiście sprzeczność?

Człowiek jest w dużej mierze panem własnego losu. To, w jaki sposób przeżywa on swoje życie zależy przecież od tego, co sam z nim robi. Co prawda, ulega on rozmaitym ograniczeniom, różną mają one postać, jednak gdzieś na dnie swojej duszy jest naprawdę wolny i dlatego może chcieć tego czy owego.

Czy może być co dobrego z Berlina?
Kwi09

Czy może być co dobrego z Berlina?

Nie wszyscy są naszymi przyjaciółmi, nie wszyscy są nawet naszymi wrogami, większa część ludzkości jest nam po prostu obojętna. Potrzebujemy każdej z tych grup, by móc osadzić własne życie w określonych kontekstach. W pewnej mierze jest zatem zrozumiałe, że lubimy „swoich”, a nie tolerujemy „obcych”.

Spotkanie z innym – wspólne rozciąganie horyzontów
Sty17

Spotkanie z innym – wspólne rozciąganie horyzontów

Mówi się, że syty głodnego nie zrozumie, a niewidomy od urodzenia nie wyobrazi sobie czerwieni jabłka czy zieleni trawy. Wydaje się jednak, że w pewien sposób w zamian za to zarówno pierwszy, jak i drugi „nakarmi się” śpiewem ptaków w ogrodzie czy „zobaczy” nadmorski wiatr zupełnie w odmienny sposób od tego, któremu nigdy nie zabrakło jedzenia lub który nie przebywał w świecie bez jasności i mroków.

„Kim” jest dom?
Lis27

„Kim” jest dom?

Punktem szczególnym na mapie miejsc ludzkich jest dom. Dom jest miejscem wyjątkowym nie tylko dlatego, że podobnie jak inne ważne miejsca dla człowieka nie jest on wyłącznie miejscem, a przynajmniej w tym, co stanowi jego istotę, nim nie jest. Miejsce, które najczęściej utożsamiamy z domem, oznacza mieszkanie, przestrzeń, w której człowiek wypoczywa po pracy czy przesypia noce. Dom nie jest jednak tylko mieszkaniem.

Czas rodzenia owoców
Paź02

Czas rodzenia owoców

Nie jest łatwo stwierdzić, w którym momencie naszego życia dojrzałość jest w pełni dojrzała. Czy wyznacza ją bowiem wyłącznie miniony czas, zebrane doświadczenia, jakaś historyczna miara? Czy można ją zatem wymierzyć choćby w kategoriach wieku, jakiejś zewnętrznej granicy, progu, do którego trzeba dorosnąć?

Chodzenie za daleko
Sie09

Chodzenie za daleko

Mam osobiście bardzo duży szacunek do każdego księdza z osobna. Powiem nawet więcej: nie ma takiego księdza, który by przemówił do wszystkich ludzi, ale nie ma też takiego, który by do nikogo nie przemówił.

Kiedy człowiek cierpi
Maj15

Kiedy człowiek cierpi

Człowiek może w życiu wiele udawać. Często udaje, że wiele rozumie. W jakiś sposób może nawet udawać, że jest szczęśliwy bądź nieszczęśliwy. To „kreowanie” szczęścia lub nieszczęścia może stanowić dla niego wręcz źródło radości lub smutku. Człowiek może również symulować cierpienie. Każda gra, która ma na celu udawanie bólu, może też rodzić prawdziwy ból w nim oraz drugim człowieku.