Najpierw sumienie
Lip08

Najpierw sumienie

Pytanie kolejne, jakie trzeba postawić w tym kontekście, brzmi: czy Kościołowi wolno określać granice technologicznych poszukiwań lub wskazywać ich moralną specyfikację?

Ból, który ocala i ból, który zabija
Cze12

Ból, który ocala i ból, który zabija

Szczególnie ludzie młodzi są wrażliwi na apele do bycia sobą. Deklarują, że bycie kimś innym jest już zajęte, więc trzeba być sobą. Co to właściwie znaczy „być sobą”? Czy naprawdę ostatecznie chodzi o to, by pieczołowicie pielęgnować w sobie własną indywidualność, a jednocześnie ją demonstrować?

W ogrodzie dobra i zła
Kwi01

W ogrodzie dobra i zła

Dobro i zło są stopniowalne. Znaczy to, że jedno i drugie może przybierać postać głębszą, ale także ocierać się o granice wyrazistości. Istnieje zatem dobro większe i mniejsze, podobnie zło bardziej i mniej ekstremalne.

O ludzkiej sławie
Sty14

O ludzkiej sławie

Życie jest sztuką, to znaczy jakimś tworzeniem własnego człowieczeństwa. Sztuką jest zarówno jego dramatyczna komedia, jak i tragedia. Będąc pewnym poetyckim rzemiosłem, wskazuje zawsze na twórcę, który jest artystą życia.

Samotność płynie po polskiej krainie
Lis07

Samotność płynie po polskiej krainie

Polskę toczy wielka zbiorowa samotność. Jest ona wielka wielkością wzajemnych agresji i odrzucenia drugiego punktu widzenia. Podobno w imię obrony oczywistej słuszności. Tylko czy tą ostatnią nie powinien być oby dialog i porozumienie ponad podziałami w sprawach zasadniczych? Co to jest dialog? To przede wszystkim umiejętność usłyszenia drugiego.

Chodzenie w za dużych butach, czyli o poszukiwaniu autorytetów
Wrz10

Chodzenie w za dużych butach, czyli o poszukiwaniu autorytetów

Nawet bez wnikliwych analiz jesteśmy świadomi, że człowiek nie w pełni samodzielnie podejmuje określone decyzje, kształtuje własny los, przewiduje, planuje… To, kim on jest, jak myśli i żyje nie tylko zawdzięcza innym, ale bez nich w ogóle by nie istniał. Życie ludzkie obraca się bowiem z konieczności wokół rozmaitych korelacji i relacji.

Co zabierzemy w przyszłość?
Lip16

Co zabierzemy w przyszłość?

Człowiek ma świadomość, że w żadnym kolejnym dniu swojego życia nie urodzi się młodszy niż dzisiaj. Wie też, że jest ograniczony i ogranicza innych, bowiem jakąś bazę jego człowieczeństwa stanowi biologia, to znaczy jednocześnie słabość i siła, przypominająca każdego dnia nieodwoływalną perspektywę umierania. Człowiek jest istotą, która umiera, ale od innych istnień wyróżnia go to, że on wie, że umiera i dlatego może nadać swojej śmierci sens.

Być czy mieć? Czy pomiędzy nimi jest rzeczywiście sprzeczność?
Maj30

Być czy mieć? Czy pomiędzy nimi jest rzeczywiście sprzeczność?

Człowiek jest w dużej mierze panem własnego losu. To, w jaki sposób przeżywa on swoje życie zależy przecież od tego, co sam z nim robi. Co prawda, ulega on rozmaitym ograniczeniom, różną mają one postać, jednak gdzieś na dnie swojej duszy jest naprawdę wolny i dlatego może chcieć tego czy owego.

Czy może być co dobrego z Berlina?
Kwi09

Czy może być co dobrego z Berlina?

Nie wszyscy są naszymi przyjaciółmi, nie wszyscy są nawet naszymi wrogami, większa część ludzkości jest nam po prostu obojętna. Potrzebujemy każdej z tych grup, by móc osadzić własne życie w określonych kontekstach. W pewnej mierze jest zatem zrozumiałe, że lubimy „swoich”, a nie tolerujemy „obcych”.

Spotkanie z innym – wspólne rozciąganie horyzontów
Sty17

Spotkanie z innym – wspólne rozciąganie horyzontów

Mówi się, że syty głodnego nie zrozumie, a niewidomy od urodzenia nie wyobrazi sobie czerwieni jabłka czy zieleni trawy. Wydaje się jednak, że w pewien sposób w zamian za to zarówno pierwszy, jak i drugi „nakarmi się” śpiewem ptaków w ogrodzie czy „zobaczy” nadmorski wiatr zupełnie w odmienny sposób od tego, któremu nigdy nie zabrakło jedzenia lub który nie przebywał w świecie bez jasności i mroków.