Błogosławieństwa – poradnik wychowawcy

 

Znudzona mina chłopca na okładce książki Pier Giordano Cabry Błogosławieństwa wychowawcy zmusza do refleksji… Co zrobić, żeby wspierać młodych w ich rozwoju, a zarazem być wiarygodnym, twórczym i nie zanudzać?

O tym, jak być dobrym rodzicem, nauczycielem, wychowawcą, zapisano już tony papieru. Sprawa jest jednak na tyle ważna, że ludzie wciąż zastanawiają się, jak podołać temu zadaniu. Pier Giordano Cabra proponuje interesujące podejście do tematu. Bycie wychowawcą wg Ośmiu Błogosławieństw.

zawierzenie Bogu

Punktem wyjścia jest stwierdzenie, że wychowawca nie poradzi sobie sam z wychowaniem. I nie wystarczy wsparcie instytucji czy bliskich osób. Pojawi się mnóstwo sytuacji, w których wychowawca dozna poczucia bezradności. I tu rzecz najważniejsza: trzeba zaufać Bogu i Jemu powierzyć swoją misję. Wychowawca musi wychowywać też siebie – solidna wewnętrzna formacja będzie oparciem w trudnych obowiązkach.

Bóg wychodzi naprzeciw naszym trudnościom i ofiaruje Błogosławieństwa. W dodatku zapewnia, że kto będzie działał w ich duchu, ten może spodziewać się sukcesu. Choć lepiej nie oczekiwać natychmiastowych efektów wychowawczych.

osiem „drogowskazów”

Jak „skorzystać” z Błogosławieństw w wychowaniu? Każde z nich zawiera rady i całe bogactwo wartości oraz metod ich przekazywania.

  1. Błogosławieni ubodzy w duchu – zwrócenie uwagi na pokorę w ocenie swoich sił, środków, wpływu i zachęta do powierzania się Bogu. Zarazem wychowywanie do służby, bezinteresowności, solidarności.
  2. Błogosławieni, którzy się smucą – uczenie, że porażkę, niepowodzenie, trudności można przekuć w dobro.
  3. Błogosławieni cisi – wyciszenie, odłączenie od wszechobecnych mediów, rezygnacja z agresji.
  4. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości – rozbudzenie potrzeby dobra, piękna, Absolutu, pomoc w odkryciu powołania.
  5. Błogosławieni miłosierni – wyjście od rozwijania tego, co pozytywne, od zalet; rozważanie sytuacji, w jakiej znajduje się wychowanek. I przede wszystkim wychowywanie do miłosierdzia, do spostrzegania człowieka i jego potrzeb.
  6. Błogosławieni czystego serca – nieustanne oczyszczanie serca, pielęgnowanie dobra w wychowankach.
  7. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój – troska o dialog, który może być wyniszczający, ale jest najbardziej konstruktywnym sposobem rozwiązywania problemów.
  8. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości – ćwiczenie odwagi posiadania własnych myśli, przekonań, życia dla tego, co dobre i sprawiedliwe, a nie wygodne.

pogłębienie

Kolejne rozdziały dotyczące każdego z Błogosławieństw zawierają fragmenty Do pogłębienia. Znajdziemy w nich cenne uwagi do rozważenia, pytania, praktyczne rady, ćwiczenia, pomagające wzbogacić nasze spojrzenie na wychowanie.

Z humorem autor proponuje nam też nową serię „błogosławieństw”. Rozpoczyna ją odwieczna mądrość, cytowana przez wielu poetów i myślicieli: „Błogosławieni ci, którzy potrafią śmiać się z siebie – nigdy nie przestaną się rozweselać”.

Autor: Katarzyna Bogucka

Podziel się

Komentarze

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *