Ból, który ocala i ból, który zabija
Cze12

Ból, który ocala i ból, który zabija

Szczególnie ludzie młodzi są wrażliwi na apele do bycia sobą. Deklarują, że bycie kimś innym jest już zajęte, więc trzeba być sobą. Co to właściwie znaczy „być sobą”? Czy naprawdę ostatecznie chodzi o to, by pieczołowicie pielęgnować w sobie własną indywidualność, a jednocześnie ją demonstrować?

O rzucaniu talerzami
Kwi24

O rzucaniu talerzami

Chwile kryzysu każdej relacji nie są nigdy czymś przyjemnym dla stron, którym zależy czy zależało na jej trwałości. Niemiecka pisarka Luise Rinser uważa, że więzy łączące małżeństwo są dyskretne i ledwo zauważalne, „ale słychać, gdy pękają”. Spękana ziemia ludzkich więzi może oczywiście wyjałowieć i nigdy więcej nie przynieść oczekiwanych plonów.

W ogrodzie dobra i zła
Kwi01

W ogrodzie dobra i zła

Dobro i zło są stopniowalne. Znaczy to, że jedno i drugie może przybierać postać głębszą, ale także ocierać się o granice wyrazistości. Istnieje zatem dobro większe i mniejsze, podobnie zło bardziej i mniej ekstremalne.

Pomiędzy światami
Lut25

Pomiędzy światami

Człowiek przeżywa swoje życie w pewnym napięciu pomiędzy rzeczywistościami, które doświadcza jako dobro i zło. Żyjąc na ziemi, nieustannie ociera się o te dwa wymiary egzystencji. Oznacza to, że nawet poświęcając się bez reszty dla jednego z nich, nie jest on w stanie definitywnie wyeliminować drugiego.

O ludzkiej sławie
Sty14

O ludzkiej sławie

Życie jest sztuką, to znaczy jakimś tworzeniem własnego człowieczeństwa. Sztuką jest zarówno jego dramatyczna komedia, jak i tragedia. Będąc pewnym poetyckim rzemiosłem, wskazuje zawsze na twórcę, który jest artystą życia.