Samotność płynie po polskiej krainie
Lis07

Samotność płynie po polskiej krainie

Polskę toczy wielka zbiorowa samotność. Jest ona wielka wielkością wzajemnych agresji i odrzucenia drugiego punktu widzenia. Podobno w imię obrony oczywistej słuszności. Tylko czy tą ostatnią nie powinien być oby dialog i porozumienie ponad podziałami w sprawach zasadniczych? Co to jest dialog? To przede wszystkim umiejętność usłyszenia drugiego.

sto lat, Polsko!
Paź24

sto lat, Polsko!

Jestem przekonany, że miarą wartości tego, co własne i swojskie, jest zawsze stosunek wobec tego, co obce. Oznacza to, że w ustroju politycznym, w którym rządy sprawują przedstawiciele większości narodu, winny być szanowane prawa rozmaitych mniejszości. W roku stulecia odzyskania przez nasz kraj niepodległości zastanawiamy się nad znaczeniem takich pojęć jak Polska i patriotyzm.

Chodzenie w za dużych butach, czyli o poszukiwaniu autorytetów
Wrz10

Chodzenie w za dużych butach, czyli o poszukiwaniu autorytetów

Nawet bez wnikliwych analiz jesteśmy świadomi, że człowiek nie w pełni samodzielnie podejmuje określone decyzje, kształtuje własny los, przewiduje, planuje… To, kim on jest, jak myśli i żyje nie tylko zawdzięcza innym, ale bez nich w ogóle by nie istniał. Życie ludzkie obraca się bowiem z konieczności wokół rozmaitych korelacji i relacji.

Aby dzieci wyszły na ludzi
Sie22

Aby dzieci wyszły na ludzi

Niewątpliwie wychowanie jest sztuką i dlatego trzeba do niego podchodzić z niemal artystyczną finezją. Nie chodzi tylko o to, by nie ukształtować pewnego siebie brutala bądź idiotę. Przed wychowawcą stoi żywy człowiek, który jak gąbka wsiąka to, co obserwuje. To zaczyna też kształtować jego sposób myślenia czy nastawienie do innych ludzi.

Co zabierzemy w przyszłość?
Lip16

Co zabierzemy w przyszłość?

Człowiek ma świadomość, że w żadnym kolejnym dniu swojego życia nie urodzi się młodszy niż dzisiaj. Wie też, że jest ograniczony i ogranicza innych, bowiem jakąś bazę jego człowieczeństwa stanowi biologia, to znaczy jednocześnie słabość i siła, przypominająca każdego dnia nieodwoływalną perspektywę umierania. Człowiek jest istotą, która umiera, ale od innych istnień wyróżnia go to, że on wie, że umiera i dlatego może nadać swojej śmierci sens.